خانه / تفسیر آیاتی از قرآن مجید / احسان، خمیرمایه ی بهره مندی از لطف الهی

احسان، خمیرمایه ی بهره مندی از لطف الهی

 

احسان

 

طبق فرمایش قرآن کریم،لازمه ی بهره مندی از لطف،کَرَم و احسان الهی این است که ابتدا ما اقدام به احسان نمودن و نیکی کردن به مردم نمائیم  و اساساً؛بارقه های مهربانی را در وجودمان نهادینه سازیم.

سَنَد موثق این تعبیر و تفسیر، آیه ی قرآن است که می فرماید: "اَحسِن کَما اَحسَنَ اللهُ اِلَیک".

این آیه را اگر نگاه جست وجوگری داشته باشیم، درشیشه ی عقب اتوبوسِ های شرکت واحد،در تابلوهای تبلیغاتی شهرداری  و …  می بینیم.

برطبق این آیه؛خداوند می فرماید: "اگر می خواهید لطف و احسان من شامل حالتان شود باید شما نیز اهل مهرورزی و نیکوکاری باشید."

 به عبارت بهتر؛تا کَرَم ننمایی و رافت و مهربانیت را نصیب هم نوعانت نکنی،بدان و آگاه باش که بهره ای از لطف و احسان من نیز نخواهی داشت. تو به اندازه و توان آدمیّتت ،و من به اندازه ی خداوندیم و اخلاصی که در این عمل تو میبینم.

و قطعاً همانطور که علم الهی ؛اندازه ندارد و لایتناهی است،احسان و لطف خدا نیز اندازه ومحدومیت ندارد.

واگر هم به اندازه ای ما را بهره مند می سازد،این به خاطر میزان وسعت و ظرفیت وجودی ما می باشد.

پس؛نیکی کنیم،دست دهنده داشته باشیم،اهل سخاوت باشیم. این را هم در نظر داشته باشیم که از دیدِ آفریدگار، حتی دست نوازش بر سر کودکی کشیدن  و یا دست ناتوانی را گرفتن نیز نوعی احسان شمرده می شود و چه بسا ؛همین امر ما را از بلایی برهاند.

اَهلِ احسان باشیم.

 

درباره‌ی مهدی طاهری

مهدی طاهری
مهدی طاهری کرچگانی هستم. دبیر، عاشق تحقیق و پژوهش، علاقه مند به مطالب فقهی و مذهبی

حتما ببینید

خورشید ظهور

داشتم درباره ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف )فکر میکردم ، ناخودآگاه طلوع …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *