تربیت

در این مقاله میخواهم درباره ی “تربیت دانش آموز” با شما سخن بگویم و در این مقال ، مجال یافتم تا اندیشه های تربیتی خود را که ناشی از بیش از دو دهه ارتباط مستقیم ، تنگاتنگ و چهره به چهره با دانش آموزان است، بازگو نمایم.

تربیت ، علیرغم نظر بسیاری از افراد که فقط از دور به مسائل تربیتی می نگرند ، به نظر اینجانب یک “تخصص”است و تا زمانی که به تربیت به عنوان یک تخصص نگریسته نشود ، هرگز نخواهیم توانست در تربیت توفیقی کسب نماییم.

از نظر اینجانب ، “تربیت دانش آموز” شباهت فراوانی به کار و مهارت یک باغبان در کاشت و بارور کردن یک نهال دارد.

همانطور که یک باغبان وقتی یک نهال را می کارد ، هیچ ضمانت صددرصدی مبنی بر رشد و به ثمر نشستن آن نهال وجود ندارد ، یک مربی تربیتی نیز وقتی مسئول تربیت و پرورش استعدادهای کودکان و نوجوانان این مرز و بوم میشود ، هیچ گونه انتظاری از او نمیتوان داشت که صددرصد در پرورش و استعدادیابی از آینده سازان این کشور توفیق یابد.

لذا ، همان گونه که در رشد و بارورشدن یک نهال عوامل مهمی چون تابش نور خورشید ، خاک مناسب و آبیاری منظم دخیل است که البته کشت نهال در زمان مقرر و مناسب آن یعنی زمانی که درختان آماده میشوند از خواب زمستانی بیدارشوند(اسفند ماه ) را به عنوان اصلی ترین عامل رویش نهال ، باید به موارد قبل اضافه نمود ، در رشد و تعالی سطح استعدادها و توانایی های دانش آموزان نیز عوامل بسیاری دخیل هستند که یکی از آنها تدبیر و کارآمدی مربی پرورشی مدرسه می باشد.

و بسیار کوته فکری و سطحی نگریست که تمام توفیق یا عدم توفیق در پرورش استعدادهای دانش آموزان را به پای مربی پرورشی نوشت.

از طرف دیگر ، در “تربیت و تربیت پذیری انسان” بعضا “عناد ، سرپیچی و مخالفت” انسانها در برابر این موهبت الهی وجود دارد . چنان که پیامبر گرامی اسلام (صل الله علیه و آله و سلم)هر چه کرد ، نتوانست اشخاصی چون ابوجهل ، ابوسفیان و ابولهب را تربیت و اصلاح نماید.

از طرف دیگر باید توجه داشت که تربیت و پرورش استعدادهای دانش آموزان همانند مهارت یک سوارکار در اهلی کردن یک اسب وحشی است.

اسب وحشی مهار نمیشود مگر با مهارت سوارکار ماهری که میداند چه زمانی دهانه ی اسب را محکم و چه زمانی یواش بکشد.

یک مربی پرورشی نیز در پرورش و تعالی توانایی های دانش آموزان توفیق نخواهد یافت مگر این که سختی و نرمی را در تعامل با دانش آموزان به جا و در لحظه ی مناسب به کار بندد.

به عنوان کلام آخر لازم است بدون هیچ گونه حاشیه سازی به این نکته نیز توجه داشت که :

یکی از موانع و مشکلاتی که مربیان محترم پرورشی در مدارس با آن دست به گریبان هستند این است که مدیران واحدهای آموزشی بعضا یا اعتقادی به کار پرورشی ندارند و یا با موضع گیریها و تصمیمهای نادرست خود در پرورش دانش آموزان ، اخلال ایجاد میکنند و در واقع با وجود این که در امر پرورش دانش آموزان ، تخصص ندارند اما از اظهار نظر در مسائل پرورشی ابایی ندارند.

سند این نکته این است که بعضی از مدیران واحدهای آموزشی بر اعتراف دانش آموز مبنی بر توانایی نداشتن او در کاری بدون این که این ناتوانایی او تایید و تثبیت گردد ، صحه می گذارند.

این در حالی است که اعتقاد شدید اینجانب ، خلاف باور فوق می باشد و معتقدم که :

“”بزرگترین خیانت به یک دانش آموز این است که اعتراف و اقرار او را بر ناتواناییش  ، تائید نماییم.””

درباره‌ی مهدی طاهری

مهدی طاهری
مهدی طاهری کرچگانی هستم. دبیر، عاشق تحقیق و پژوهش، علاقه مند به مطالب فقهی و مذهبی

حتما ببینید

رهبر صداقت

فرارسیدن سالروز ارتحال و عروج ملکوتی امام امت ، امام شهدا و پابرهنگان بر تمامی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *