خانه / اندرز اعتقادی / حُسَین یا ابن زیاد

حُسَین یا ابن زیاد

 

 

امروز دوم مُحَرَم است. در چنین روزی در داخل کوفه و به فرمان عُبیدالله بن زیاد، دروازه های کوفه بسته شد تا کسی نتواند به حسین بن علی بپیوندد، همچنین مردم کوفه تهدید شده بودند که در صورت حمایت از حسین بن علی(ع)، زنان و فرزندانشان به کنیزی و اسیری گرفته خواهند شد و مستمری ماهانه آنها قطع می گردد و در خارج از کوفه، راه بر امام حسین(علیه السلام) جهت رسیدن به کوفه بسته شد و سپاهی که از شام فرستاده شده بود، سد راه امام حسین(ع) گردید.

 

پس برای مردم کوفه سه راه بیشتر نماند: یا دست برداشتن از یاری امام حسین(ع) و گرویدن به عُبیدالله بن زیاد و بهره مندی از پاداشها و سکه ها یا دست شستن از جان و مال و خانواده و پیوستن به امام حسین(علیه السلام) و یا خانه نشینی و اتخاذ رویه ی بی طرفی.

که البته چون امام حسین(ع) در شرایط سختی قرارداشت و نیاز به یاری و تعهد کوفیان به وفاداری داشت، همان کسانی نیز که به خیال خود و برای فرار از عذاب وجدان، رویه ی بی طرفی را اتخاذ نمودند، در واقع “اِبن زیاد” را یاری دادند.

عُبیدالله بن زیاد که با حیله و نیرنگِ همراه با چاشنی “تدبیر و  زیرکی” در حالی که مردم کوفه چشم انتظار ورود حسین بن علی بودند، از عبیدلله بن زیاد به خیال این که او حسین بن علی است، استقبال کردند و با دست خود کلیدِ امور شهر خود و فرمانروایی بر خود را به ابن زیاد دادند و اینچنین بدون کوچکترین جنگ و خونریزی، “ابن زیاد” خود را به دروازه های امارت کوفه رساند و به محض این که خیالش از بابت نشستن بر تختِ فرمانروایی کوفه راحت شد، دستار از چهره برداشت و تازه کوفیان فهمیدند چه فریبی خوردند و از چه ناکسی حمایت نمودند.

 

 

سطر به سطر وقایع مکتوب مربوط به قیام امام حُسین(ع) از ناتمام گذاشتن حج واجب خود تا حرکت به سمت کوفه و ایستادگی در برابر حکومت ظلم و جور یزیدی و فرمانروایی سراسر خُدعه و نیرنگ عُبیدالله بن زیاد، تا شهادت ایشان و یاران با وفایش، همه و همه درس عبرت است برای کسانی که طالب عبرت آموزی هستند و از به خواب زدن خود گریزانند.

 

حال با توجه به شرایط سختی که در آن روز برای پیوستن و یاری رساندن به امام حسین(علیه السلام) از سوی زمامداری چون “عُبیدالله بن زِیاد” برای کوفیان به وجود آمده بود، آیا باز حاضر هستید که در آن روز و روزگار زندگی می کردید و فرد نیازمند به یاری چون “حسین بن علی” را یاری می رساندید؟

 

همه خوب می دانیم که امام حسین(علیه السلام) بر حق بود و یزید بر مدار باطل، خوشگذرانی و عیّاشی زندگی می کرد.

 

آنها که بر این آرزوی محال هستند که ای کاش، در زمان امام حسین(علیه السلام) زندگی می کردند و او را در راه قیامش یاری می کردند، بدانند که دفاع از حق، فقط با “یا حسین” گفتن محقق نمی شود، بدانند که فقط حسین بن علی بر حق نبود، همینک و در همین عصر و زمان نیز کسانی هستند که بر حق هستند و نیاز به یاری ما دارند امّا ما بی تفاوت از کنار آنها می گذریم.

 

 

 

 

درباره‌ی مهدی طاهری

مهدی طاهری
مهدی طاهری کرچگانی هستم. به زیارت ارباب آمده ام. اینجا سرزمین عشق و دلدادگی است.

حتما ببینید

نصیحت

در این که “نصیحت” یک امر ظریف و حساس می باشد، شکی نیست. اما نمی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *