خانه / تفسیر احادیث اهل بیت(ع) / خرافه یا واقعیت؟

خرافه یا واقعیت؟

نهم ربیع الاول از قدیم الایام به”عیدالزهرا(س)”معروف بود. هرچند متاسفانه رفته رفته از اهمیت این روز کاسته شده تا جایی که این روزها در صفحات مجازی  ، تصاویر و عباراتی دیده و خوانده می شود که حاکی از خرافه بودن این روز دارد.

این درحالی است که در اوایل انقلاب از روز نهم ربیع الاول با همین عنوان(عیدالزهرا)یاد می شد و رسما مراسم خاصی در این روز و در نقاط  مختلف کشور برگزار می شد.

لذا تاکید این جانب بر “عیدالزهرا”بودن روز نهم ربیع الاول و به استناد بسیاری از احادیث و روایاتی است که از ائمه ی معصومین (ع )مبنی بر پاسداشت و شادباش این روز وجود دارد.

علت این که یاد شدن از روز نهم ربیع الاول در این سالها با عنوان “عیدالزهرا”در رسانه ها و فضای مجازی کمرنگ شده  ، به خاطر بزرگ منشی و ولایت مداری ما شیعیان در فرمانبرداری از ولی فقیه زمان مان است که به خاطر رعایت خمیرمایه ای به نام “وحدت”و پرهیز از تفرقه بین شیعه و سنی ، به توصیه ایشان عمل نمودیم و گرنه در قلب هر شیعه و دلسوخته به اهل بیت عصمت و طهارت  ، روز نهم ربیع الاول با عنوان “عیدالزهرا” نقش بسته است و برای این که شادی این روزمان از بین نرفته و محو نشود ، با عنوان “آغاز دوران امامت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف )”به شادی و تبریگ گویی به هم می پردازیم.

پس دشمنان اهل بیت بدانند که شیعیان ایران ، عید الزهرا را فراموش نکرده و ان شاء الله نخواهند کرد و صرفا در جهت عمل به توصیه و سفارش رهبر فرزانه مان ، شاد بودن خود را در این روز با عنوان “آغاز دوران امامت و ولایت امام زمان (عج )و دعاگویی برای تعجیل در فرج ایشان بروز میدهیم.و همه ی اینها هم صرفا به خاطر رعایت ملاحظه ای به نام “وحدت بین شیعه و سنی “است. به امید فرارسیدن روزی که رعایت این ملاحظه برطرف گردد و ما(شیعیان و ارادتمندان به خاندان عصمت و طهارت)روز نهم ربیع الاول را شکوهمندانه و با همان عنوان عید الزهرا (س )به جشن و پایکوبی بپردازیم.

*    *    *     *    *

در  پایان این مقاله این جانب ، جهت نشان دادن ارادت خود به حضرت زهرا (سلام الله علیها )چند سوال مطرح می نماید ، باشد که این سوالاتم از طرف خردمندان جامعه جواب داده شود.بدیهی است طرح سوال در هیچ دین و آیینی جرم نیست .

آیا واقعا دردناک نیست که به خاطر رعایت بعضی ملاحضات  ، دشمنان اهل بیت جرات و جسارت پیداکنند و در این رابطه تا آن جا پیش روند که از خرافه بودن این عید سخن بگویند ؟

آیا اگر قاتلان امام حسین (ع )نیز همچون قاتل حضرت زهرا(س ) در این کشور طرفدارانی داشتند ، ما(شیعیان)باید به خاطر رعایت حال آنها از خیر عزاداری و سوگواری بر امام حسین (ع ) می گذشتیم ؟

آیا رعایت این ملاحظات باعث نمی شود که دشمنان اهل بیت تا آنجا به گستاخیهای خود ادامه دهند که مدعی شوند اصلا حضرت زهرای شما را کسی نکشته و او به مرگ طبیعی و یا بر اثر ضعف جسمانی و بیماری فوت شده  است ؟

آیا تبری که همان بیزاری جستن از دشمنان اهل بیت عصمت و طهارت است  ، جزء فروع دین اسلام نیست ؟ پس چرا صرفا در مناسبتها از تولی و لزوم نشان دادن دوستی به اهل بیت سخن به میان می آید اما از تبری و لزوم دشمن داشتن و بیزاری جستن از دشمنان اهل بیت سخنی زده نمی شود ؟

و بسیاری از آیاها و سوالات دیگر ، که صرفا به خاطر رعایت ملاحضه ای به نام “وحدت” و جلوگیری از تفرقه و یا نشر سخنان تفرقه برانگیز ، از طرح آنها خودداری می نمایم.

این مقاله را نیز به آن یگانه بانوی مظلومه تقدیم میکنم که واقعا همه ی دوران زندگیش در مظلومیت گذشت .

از شهادتش گرفته که در سن ۱۸ سالگی ایشان صورت واقعیت به خود گرفته تا تشییع جنازه و خاکسپاری ایشان که در خفا انجام شد و به خاطر اینها قبر ایشان ظاهرا  مخفی است.

درباره‌ی مهدی طاهری

مهدی طاهری
مهدی طاهری کرچگانی هستم. دبیر، عاشق تحقیق و پژوهش، علاقه مند به مطالب فقهی و مذهبی

حتما ببینید

دروغ ، نسبت دروغ

از دروغ و نسبت دروغ دادن به دیگران باید پرهیز کرد. همه هم این را …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *