خانه / تفسیر احادیث اهل بیت(ع) / دروغ ، نسبت دروغ

دروغ ، نسبت دروغ

از دروغ و نسبت دروغ دادن به دیگران باید پرهیز کرد.

همه هم این را می دانیم که دروغگویی کار ناروایی است ، اما چرا آن را انجام می دهیم ؟

بسیاری از دروغ به عنوان ابزار نجات خود استفاده می کنند و بهره می گیرند. این بدان معناست زمانهایی که عرصه را بر خود تنگ می بینند ، و  کار را بر خود سخت و دشوار می یابند ، برای خلاصی از این وضعیت دروغ می گویند.

بی تردید باید پذیرفت که این دروغ گفتن ها در پاره ای موارد گره گشاست و اگر بگوئیم ، دروغ اصلا فایده ای ندارد و انسان را از مسلخی نجات نمی دهد ، سخن دروغی بر زبان راندیم.

مثل دروغ مانند خوردن شراب است. خداوند در کلامش “قرآن مجید” نمی گوید که خوردن شراب اصلا منفعت ندارد ، بلکه می فرماید که ضررش بیشتر از نفعش است.

زیرا اگر همه اش ضرر بود و منفعتی در پی نداشت ، بالاخره یه جایی انسان از گفتن سخن دروغی که اصلا نفعی برایش نداشته خسته می شد و دیگر کسی تمایلی به گفتن دروغ نداشت.

پس چاره ای جز این نیست که بپذیریم ، خداوند انسان را در موقعیتهایی دوگانه در انتخاب بین راستگویی یا دروغگویی قرار می دهد تا او را بیازماید.

این را نیز میدانیم که آزمونهای الهی آسان نیست ، لاجرم باید بپذیریم که خداوند منفعتهایی را در دروغ گفتن و ظاهرا ضررهایی را در راستگویی قرار میدهد تا این آزمون آسان نباشد و انسان براحتی راستگویی را انتخاب نکند و این آزمون ، الهی باقی بماند.

بنابراین ، مشخص گردید که چرا با وجود این که می دانیم  دروغ گفتن کار ناروا و ناپسندی است اما باز هم دروغ می گوییم ؟

*                     *                    *                 *                  *

از دروغ گفتم که عمل قبیح و ناشایستی است .اما از دروغ بدتر ، نسبت دروغ دادن به دیگران است.

بدتر است زیرا تخریب و پایمال شدن عزت نفس و کرامت انسانی را نشانه گرفته است.

زیرا فردی که نسبت دروغگویی به دیگری می زند ، صرفا قصدش صدمه زدن و از بین بردن عزت نفس ، آبرو و  وجاهت دیگری است.

از جمله ی این نسبتهای دروغ ، سخنی است که جدیدا در کانالهای اجتماعی به امام حسین (ع )نسبت می دهند.

جدیدا نقل قولی از امام حسین (ع ) درباره ی نظر و موضع گیری ایشان نسبت  به ایرانیها به اشتراک گذاشته شده است که دروغ است و محال است که امام حسین(ع )چنین سخن و نظری را راجع به ایرانیها داشتند.

زیرا همانطور که می دانیم در قیام مختار که به خونخواهی ایشان واقع شد ، هسته ی اصلی سپاه مختار را ایرانیها تشکیل می دادند . و می دانیم که قیام مختار پنج سال پس از شهادت امام حسین (ع ) صورت واقعیت به خود گرفت.

بنابراین چگونه ممکن است چنین سخنی اگر راست باشد به ما رسیده باشد اما به ایرانیهای زمان قیام مختار نرسیده باشد؟

و چگونه ممکن است که ایرانیهای زمان قیام مختار با وجود  ایراد این سخن و موضع گیری امام حسین (ع )درباره ی ایرانیها ، مختار را  در این حرکت جهادی یاری دهند ؟

لذا ، واضح و مبرهن می گردد که به هیچ وجه امام حسین (علیه السلام )هرگز چنین سخن و موضع گیری درباره ی ایرانیها نداشته اند و این مطلب ، سخن دروغی است که از سوی دشمنان اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام )طراحی شده و در جهت بدبین نمودن ایرانیها به آن خاندان در فضای مجازی به اشتراک گذاشته اند.

 

درباره‌ی مهدی طاهری

مهدی طاهری
مهدی طاهری کرچگانی هستم. دبیر، عاشق تحقیق و پژوهش، علاقه مند به مطالب فقهی و مذهبی

حتما ببینید

خداترسان

  خداترسان چه کسانی هستند ؟ چه کسی را می توان خداترس دانست ؟ آیا …

۲ نظر

  1. مطالب شما جالب است وفهمیدم از این مقاله و نوشته که دروغ یک عمل ناشایست است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *