خانه / تفسیر آیاتی از قرآن مجید / سلسله مراتب افعال حرام

سلسله مراتب افعال حرام

 

یکی از درسهایی که امام حسین (علیه السلام ) طی قیام خود به ما می آموزد این است که در دین اسلام و مباحث فقهی آن اصلی به نام “سلسله مراتب افعال حرام” وجود دارد.

سوالی که در این جا مطرح می‌شود این است که این اصل به چه معناست و از کدام آیه قرآن استنباط میشود  ؟

آیه ی ۱۹۱ سوره بقره به صراحت وجود این اصل بسیار مهم را در دین اسلام خاطر نشان میسازد.

در ترجمه  قسمتی از این آیه با این عبارت آشنا میشویم:” فتنه گری از کشتار بدتر است. ”

فتنه یعنی ایجاد فضای غبارآلودی که شناخت حق از باطل مشکل شود و هر کسی نتواند براحتی حق را از باطل تشخیص دهد.

فتنه یعنی این که فضا را طوری مسموم نماییم که بسیاری از مردم به انحراف بیفتند و نتوانند مسیر درست را از غلط تشخیص دهند.

از طرف دیگر وقتی در آیه ای از قرآن نام دو فعل حرام آورده شود و گفته شود این فعل حرام از آن فعل حرام بدتر است ، این طرز بیان یعنی در میان افعال حرام دسته بندی به صورت پلکانی وجود دارد که نشان میشود همه ی افعال حرام از نظر معیار رذیلتی به یک اندازه زشت نیستند و حرام ، حرام تر و حرام ترین دارند.

اما تشخیص این که افعال حرام هریک در کدام درجه بندی از رذیلت قراردارند علمی در حد علم ائمه معصومین (علیهم السلام) میخواهد .

سوال دیگری که در این جا مطرح میشود این است که وجود اصلی به نام “سلسله مراتبی افعال حرام” چه ارتباطی با قیام امام حسین دارد ؟

همه ما میدانیم که امام حسین(علیه السلام ) در جنگ با مثلا مسلمانان کشته شد و به شهادت رسید و کسانی که امام حسین را به شهادت رساندند ، داعیه ی مسلمانی داشتند.

پس چه شد که مسلمانان در قتل امام خود اجتماع نمودند ؟

همین فتنه ای که دولت بنی امیه و در راس آن ، یزید و عبیدالله بن زیاد ملعون در جامعه ی آن روز به پا کردند ، باعث شد بسیاری از مسلمانها فریب خورده و گمان کنند امامشان از دین خارج شده و باید با او مبارزه کرد و او را کشت.

سوال دیگری که در این بحث به ذهن خطور میکند این است که چطور کوفیانی که ابتدا خود می خواستند امام حسین را یاری کنند ، در قتل حسین بن علی اجتماع نمودند ، آن هم به این نیت که امام حسین (علیه السلام ) کافر شده و از دین خدا خارج گردیده است ؟

در جواب باید گفت که کوفیان از وجود اصلی به نام “سلسله مراتب افعال حرام” و چند و چون آن بی خبر بودند یعنی مسلمان بی بصیرت بودند تا یک مسلمان متفکر.

تا در ذهن آنها کردند که یزید ملعون امیرمؤمنان است و تبعیت از او واجب است و امام حسین در ماه حرام که جنگ و نبرد در آن حرام است ، میخواهد با یزید بجنگد و حاضر به بیعت با یزید که طی صلح برادرش(امام حسن) با معاویه به عنوان امیر مومنان بعد از معاویه انتخاب شده است ، نیست ، به کافرشدن حسین بن علی گواهی دادند و بهشتی شدن خود را منوط به کشتن امام حسین(علیه السلام) دانستند.

این درحالی است که نه یزید امیرمؤمنان بود و نه در صلح امام حسن (علیه السلام ) با معاویه چنین بندی وجود داشت که بعد از معاویه ، فرزند نابکار ، میمون باز ، شراب خوار و فاسدش باید امیرمؤمنان باشد و هر که حاضر به بیعت با او نشود ، کافر است و از دین اسلام خارج شده است وکشتنش عملی ثواب و بهای بهشتی شدن مسلمانان است.

 

 

 

 

درباره‌ی مهدی طاهری

مهدی طاهری
مهدی طاهری کرچگانی هستم. دبیر، عاشق تحقیق و پژوهش، علاقه مند به مطالب فقهی و مذهبی

حتما ببینید

تاوان بی گناهی

همیشه گفتن و شنیدیم که : “سر بی گناه تا پای دار میره اما بالای …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *