مُرَبّی باشیم

ممارست
ممارست

"وَ اِنَّه ُ هُوَ رَبُّ الشِّعرای "  " و براستی اوست افریدگار ستاره ی شعرای" آیه ی ۴۹ سوره ی نجم

 

در اواخر دوره ی نوجوانی ام،توفیق می یافتم و ختم قرآن برمیداشتم. همین طور که قرآن را ختم می نمودم،به این آیه رسیدم و بر ترجمه ی آن دقت نمودم . برایم جالب بود که چرا خداوند از بین این همه ستاره هایی که در آسمان است ،نام این ستاره را ذکر نموده است و به نوعی بر خلق این ستاره مباهات ورزیده است؟ این چنین بود که خود سوالی مطرح نمودم و حس کنجکاوی که داشتم ،مرا بر آن داشت که جواب سوالم را پیدا نمایم.در این راستا؛ برای اولین بار به مرکز نجوم ادیب اصفهان مراجعه نمودم و در این مرکز عضو شدم و آهسته آهسته معلومات و دانش خود را در زمینه ی نجوم و ستاره شناسی افزایش دادم و از آن جا که به لطف تَوَرُق قرآن مجید ، اَلحَمدُ لله از حافظه ی خوبی بهره مند بودم،نام اکثر ستارگان آسمان را به همراه جایگاه (صورت فلکی ) آنان می دانستم و دریافتم که ستاره ی شعرای یمانی که مدنظر آفریدگار است ،بزرگترین و پرنورترین ستاره ی آسمان می باشد که در صورت فلکی جبار قرار دارد. درخشندگی آن به حدی است که در شرایط جوی مناسب، در اوایل روز هم با چشم غیر مُسَلَّح  قابل رویت است.

و امِا سوالی که در این جا ممکن است به ذهن شما مخاطبان گرامی خطور نماید ،این است که چرا چنین عنوانی را (مربّی باشیم)برای مقاله ی خود انتخاب نمودم و چه ارتباطی بین این عنوان و آیه ی ۴۹ سوره ی نجم وجود دارد؟

خداوند ،اولین و برترین مرّبی است. اوست که ستاره ای به عظمت شعرای آفرید و سپس در کلامش به چنین پروراندنی مباهات نمود.

این جا باید پرسید کدام یک از ما که خود را مفتخر می دانیم به بندگی او،از این سنت الهی الگوبرداری می نماییم؟

کدامیک از ما استعدادی را در شخصی و دانش آموزی می بینیم و نسبت به رشد و پرورش آن اقدام می نماییم و تا رسیدن آن استعداد به نقطه  کمال ممارست می نماییم ؟

حتی اگر بعد از به ثمر نشستن آن نهال استعدادی که کاشتیم و به واسطه ی مراقبت ما میوه داد، نزد دیگران مباهات ورزیدیم که این ثمره ی تلاش و پیگیریهای تربیتی ما بوده،راه را به خطا نرفته و بسان سنت الهی رفتار نموده ایم.

 

 

 

 

 

درباره‌ی مهدی طاهری

مهدی طاهری
مهدی طاهری کرچگانی هستم. دبیر، عاشق تحقیق و پژوهش، علاقه مند به مطالب فقهی و مذهبی

حتما ببینید

مال فراوان

بر اساس آیه ی ۲۲سوره ذاریات ، رزقی که به ما وعده داده شده است …

یک نظر

  1. این مثال برای معلمان گرامی نمود زیادی پیدا می کند به طوری که هر کشور و ملتی که مربیان و معلمان خوبی را تربیت کرد و در پیرو آن به شگفتی های عظیمی دست پیدا کردند مثال آن را می توانید در کشورهایی حتی با قدمت بسیار کم ببینید

    سنگاپور: با قدمت حدود ۵۵ سال بعد از استقلال، در زمره بهترین مدارس و سیسیتم آموزشی دنیا و در کنار آن بالاترین ارزش   ومدارک دانشگاهی را داراست و با دانشگاهای بسیار معتبری مثل ماساچوست در ارتباط و رقابت تنگاتنگ هستند 

    کره جنوبی: که نوع آموزش و حتی انتخاب دبیران برای آموزش بسیار سخت گیرانه و در عین بسیار موفق عمل کرده است

    و خیلی از کشور های روبه توسعه فقط به دلیل این که بر آموزش و پرورش ارزش زیادی قائل بودند نتیجه های آن را در کوتاه مدت گرفتند

    و در کنار همه ابن موارد از سخت کوشی و استمرار فعالیت آنها نباید گذشت…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *